De voorbereiding

Portugal October 21, 2024 20°21 oktober 2024, Povoa de Varzim.
 Dit stuk is best een verhaal, maar als we het niet zouden schrijven doen we onszelf en de lezer tekort. Voor elke tocht is de voorbereiding flink, daarnaast is het een basis voor de dingen die we onderweg tegenkomen. De volgende delen kunnen daarmee sneller en compacter geschreven worden.
We geven de motor een welverdiend onderhoud. De olie wordt ververst, filters vervangen en ook een nieuwe impeller wordt geplaatst. De motor heeft sinds ons vertrek 171 uren gedraaid, zodra het beestje eenmaal loopt dan gaat alles gesmeerd. Alleen het starten blijft soms listig, op een of andere manier wil het beste ding niet snel aanslaan, even doorstarten en soms handmatig de brandstof op druk brengen heeft tot nu toe altijd voor succes gezorgd. Ys denkt dat het iets te maken heeft met de hogedruk-brandstofpomp, een klus voor een specialist, iets dat we na laten kijken wanneer we op een goede plek met kundige mensen zijn.
Tijdens het bezoek van Jantine, nog in Spanje, bleken de ramen in de achterhut te lekken. Waarschijnlijk langs de oude kitrand, deze hebben we nog nooit vervangen. Hierop neemt Brechtje gereedschap ter hand en krabt de oude kit weg. Gelukkig vinden we geen nare verrassingen en kan ze een dag later met verse kit de ramen (hopelijk) weer waterdicht plakken. Onze spinnakerval heeft zijn beste tijd gehad, deze vervangen we. Een klein klusje dat uitloopt in een project van een paar uur… Doordat de nieuwe lijn nog allemaal slagen heeft krult deze bovenin de mast om zichzelf heen. Ysbrands slimme truc waarmee het “natuurlijk wel goed komt” eindigt met een baco die vast zit boven de mast. Brechtje wordt omhoog gehesen en een tijdje later werkt alles zoals oorspronkelijk het doel was. Van de nog bruikbare delen van de oude val maken we zogenaamde Bulletalies, lijnen die klapgijpen en het slaan van de gieken moeten voorkomen. Deze blijken later geen overbodige luxe te zijn…
Brechtje kookt zich een hoedje de dagen voor vertrek. Taco-kip-mengsel zodat we deze alleen op een wrap hoeven te scheppen, Lasagne met gehakt en veel groenten en pompoensoep. De laatste twee gaan in afgemeten porties de vriezer in zodat ze alleen ontdooit en opgewarmd hoeven te worden tijdens het varen. Het eten loopt, zoals alles, natuurlijk anders dan gepland…
Terwijl Brechtje aan het koken is, zorgt Ys dat de nood-stuurinrichting bruikbaar wordt. Het noodroer hebben we in Nederland al aanlaten passen, maar ook in de kuip zijn er wat aanpassingen nodig zodat het noodroer daadwerkelijk geplaatst en gebruikt kan worden. We halen uitgebreid boodschappen en vullen de water en dieseltanks.
Voor het contact met de wal spreken we af dat Abel als walkapitein zal optreden. Hij kijkt en denkt mee over het vertrekmoment en te varen route. We spreken af tijdens het varen elke dag minimaal de volgende dingen uit te wisselen: Wij: Locatie, windkracht en- richting, golfhoogte en -richting, zeilvoering, snelheid en situatie aan boord. Abel: Analyse van het weer, eventueel advies over te varen koers. Ook zal Abel contact onderhouden met Brechtjes vader die op zijn beurt de rest van de familie informeert. Om contact mogelijk te maken sluiten we een extra grote bundel van de satelliet-sms-dienst af. We gebruiken hiervoor Bullit, een betaalbare tegenhanger van Garmin. Ook hebben we inmiddels een Starlink-mini aan boord met de optie om op de oceaan het internet op te kunnen. Dit laatste blijkt goed te werken, we hebben de hele route goed internet. Dat geeft ons de mogelijkheid zelf ook naar de weerapps (Windy) te kijken en via whatsapp contact te houden met familie en vrienden op de vaste wal. Het weergat (een periode met gunstige wind en zeegang), lijkt precies lang genoeg om naar Porto Santo te varen. Echter lijkt het erop dat het tegen het einde van de periode lelijk kan omslaan.
We besluiten de tocht te splitsen in drie delen:
  1.  Zo snel mogelijk weg uit Orca-gebied. Dat betekent vanuit Povoa de Varzim pal west te varen, motor bij en rap naar diep water (>1000 meter) te gaan. Op die diepte is nog nooit een aanval geweest.
  2. Eenmaal op diep water gaan we een zuidelijker koers varen dan nodig is om op Porto Santo te komen. De gedachte is dat, als na anderhalve dag blijkt dat het lelijke weer ons gaat inhalen, we nog terug kunnen richting het vasteland. Dan worden mogelijke bestemmingen Cascais/Lissabon, Sesimbra of de Algarve.
  3.  Koers Porto Santo, als het weer gat goed blijft verleggen we de koers naar het eiland. Dat zal dan nog twee a drie dagen varen zijn. Het voordeel van de eerdere zuidelijke koers is dat we nu meer halve wind naar Porto Santo kunnen varen. Ook dit plan zal natuurlijk anders lopen dan gepland, hierover later meer. Onze vrienden Joost en Monique verdienen ook een plek in dit verhaal, namelijk een afscheid na ongeveer vijf maanden samen op te hebben gevaren. In die tijd zijn we dichter naar elkaar gegroeid. Gezellige borrels, technische uitdagingen, uitwisselen van slimmigheidjes en vooral veel goede gesprekken. We hebben dan ook ongeveer drie afscheidsdiners nodig in aanloop naar het vertrek ;)