Spain October 4, 2024 21°

Vanaf Combarro, waar we elke dag begroet werden door de spelende en salto’s makende dolfijnen, varen in lichte mist naar Ria de Áldan.  Daar hebben we hebben afgesproken met onze vrienden van de sv Ladigue. We varen al sinds La Coruña in ongeveer hetzelfde tempo, en net als wij, hebben zij ook niet zo’n haast om naar het zuiden te komen. Dus we komen elkaar steeds weer opnieuw tegen. We stappen in de dinghy en hebben een gezellige avond met zijn vijven.  De volgende ochtend besluiten wij door te varen ivm naderende zuidenwind. We nemen afscheid van elkaar, omdat het niet duidelijk is óf we elkaar nog gaan treffen voordat zij naar Nederland vliegen in november (een afscheid van korte duur blijkt niet veel later)…
Ilsa de Cies: Zon, Zee, Blauwe lucht, een paradijselijk eiland
We varen de Ria uit en zetten koers bakboord uit richting Isla de Cies. De zon schijnt en er staat een beetje wind. Op de marifoon horen we een melding van een orka-interactie met bootnaam en coördinaten… We krijgen zoveel orka meldingen, maar die zijn vrijwel allemaal via de telegram orca groepen, daardoor duurt het ongeveer een minuut of twee voor we ons realiseren dat het via de marifoon binnen komt en daarmee dicht bij genoeg is, dat wij de melding op de marifoon ontvangen. Terwijl Brechtje de coördinaten probeert op te zoeken, zoeken Ys en Jantine via de plotter het schip op wat heeft opgeroepen. Het schip blijkt nog geen 3 mijl van ons vandaag te zijn. Vol gas sturen we zo dicht langs de rotsen als we durven en scheuren weg van het incident.
  Shit, is nu oversteken naar Isla de Cies wel verstandig? Na even goed de kaart bestudeerd te hebben, blijkt de oversteek van vaste wal naar Isla de Cies door ondiep water (+-20m) te gaan, dus na wat wikken en wegen besluiten ons plan niet aan te passen en alsnog over te steken naar het eiland. Je mag er niet zomaar voor anker omdat het beschermd natuurgebied is. Gelukkig kregen we een paar uur na de aanvraag al groen licht om te mogen ankeren. Redelijk dichtbij het strand valt het anker. Je zou het kunnen zwemmen, zo hop het helderblauwe water in, maar met 16 graden water, verkiezen we toch liever de dinghy.
We trekken de dinghy hoog het strand op en stappen door hagelwit zacht zand richting de boomgrens. Het eiland is onbewoond, maar er is wel een camping, een ferry plaats en wat restaurantjes. Gelukkig is het rustig en zien wij maar een handje vol mensen. Het is een bijzonder eiland met een lagune die vanuit de oceaan wordt gevuld bij hoogwater. Daarmee wordt de lagune een soort openlucht aquarium Tussen de lagune en de oceaan in loopt een stenen dam waarbij een waarschuwingsbord staat dat je moet opletten voor overslaande golven. Het is een kalme dag, dus we hoeven niet op die golven te letten maar kunnen uitgebreid de vissen bewonderen die voor een paar uur zijn opgesloten in de lagune. Daarna wandelen een stuk naar boven langs dennenbomen, wegschietende hagedissen en uitkijkend over een hagelwit strand en blauwe zee.
Helaas moeten we al vrij snel dit prachtige eiland achter ons laten, omdat we ’s avonds nog met daglicht bij de haven willen aankomen.
We wandelen terug over het strand, stappen in de dinghy, gaan anker op en varen achter het fokje aan Ria de Vigo in, naar Moana.