Vissers bij Muros

Het zonnetje schijnt en er staat een mooie wind om naar de volgende ria te varen.

In eerste instantie besluiten we de baai recht over te steken ipv onder de kust langs de rotsen te kruipen, maar de wind staat zo dat we het precies kunnen zeilen als we wél langs de kust gaan. We kunnen eigenlijk het hele stuk zeilen. Motor staat wel standby voor een paar rotsige eilanden waar we tussendoor moeten.

In Ria de Muros zijn van de week ook orca’s gespot. Hoewel ze daarna niet meer gezien zijn, blijft het toch een beetje spannend. De wind draait en trekt aan als we de bocht om zijn. Voor ons uit is het water bezaaid met vispods, het is dus even goed opletten. Het laatste stuk motoren we met tegenwind van 25knp en manouvreren ons langs een grote mosselkwekerij plateau’s. Onze vrienden van sv Ladigue hebben een mooi ankerplekje net voorbij Muros gevonden. Een tiental meters voorbij hen valt het anker. Als we ’s ochtends wakker worden, zijn we omringt door kleine visserbootjes. Met een lange stok waaraan een soort korf zit trekken ze de buit omhoog. We vermoeden schelpdieren, maar wat ze precies vangen blijft onduidelijk. In elk geval wordt de vangst direct afgewogen en in een zak gestopt. Een ander vissertje vaart een lang net uit, waarna ze met zijn tweede het net binnentrekken en een ladinkje vis binnenhalen. Een deel gaat direct weer over boord, de rest gaat mee en wordt direct naar de haven gebracht. Luna deint nog een tijdje na van de hoge hekgolf.

We takelen het bijbootje in het water en nadat we even een kletspraatje maken bij de buren, verkennen we het strandje en het dorpje erachter. Brechtje wordt beloond met een paar fantastisch rijpe vijgen, die aan een grote boom zo over de weg hangen. Het cafeetje aan het strand is helaas gesloten, jammer, geen ijsje met uitzicht over de baai. Ys moet een paar dagen aan het werk. Hij heeft online meetings en werkt ze uit. Brechtje bakt ondertussen brood, ruimt op, stofzuigt en schrijft aan de polarsteps en website.

Muros is net een eindje verderop, 20 minuten fietsen. We nemen de vouwfietsen mee in de bijboot en varen naar de kant. Omdat we een aantal uur weg zullen zijn, trekken we de bijboot zo hoog mogelijk op het strand, zodat de vloed het bootje niet zal meenemen. Terwijl we in de branding uit het bijbootje willen stappen, rolt er een flinke golf tegen zijn broek aan: balen, deel van zijn broek is nu nat en zout. Gelukkig staat er op de kant een douche, en kan hij het ergste zout eraf spoelen. De rest droogt wel. In Muros komen we langs een openbaar museum. Het blijkt getijdenmolen, waar in vroeger tijden graan werd gemalen. Het stadje is knus en gezellig. De pleintjes en straatjes zijn gevuld met terrasjes. We kiezen een gezellig plekje uit en snoepen van huisgemaakte croquetas (spaanse versie van onze kroketten) en gigantische ‘locale’ mosselen. De mosselen van de plateau’s waar we vanaf Luna op uit kijken, verser kan haast niet!