Huisdolfijn van Estorde

Huisdolfijn van Estorde

• Spain September 1, 2024 25°

Bij de vismarkt kopen we twee kakelverse vissen. Ze ogen nog alsof ze net uit het water komen. Voor vanavond op de BBQ!

We gaan net een klein stukje vanaf Finisterre voor anker, bij Estorde. Een Idylische baai met uitzicht over de oceaan en aan de andere kant vooral strand, groene heuvels en een enkel huis. Zolang het geen zuiderwind is, lig je er vrij van deining. Het anker valt op 6 meter diepte, een mooie zandgrond. Vanaf het andere schip wat voor anker ligt komt iemand direct naar ons toe geroeid, solozeiler Marijn heeft onze Nederlandse vlag gespot en komt direct even een praatje maken. We nodigen hem uit einde van de dag even een borreltje te komen doen.

Hij vertelt al 4 jaar met zijn stalen 2 master (sv Taranis) op en neer van Nederland in de zomer naar de Algarve in de winter te varen. Een iets wat spartaans leven, maar de vrijheid die hij ervoor krijgt is hem het Spartaanse meer dan waard. Hij ankert zoveel mogelijk en tankt water met jerrycans bij openbare fonteinen met drinkwater om maar niet een haven in te hoeven. Hij vertelt ook dat er tussen hier en Ria de Muros (een ria verder) een huisdolfijn zwemt, die erg nieuwsgierig en niet bang is. We achten de kans niet zo groot het dier tegen te komen.

Vroeg in de ochtend schrikken we wakker door geroep: ‘Brechtje, Ysbrand!’ en snellen naar buiten. Marijn roeit met zijn bijbootje om ons heen en wordt achtervolgt door een dolfijn! Het dier vindt het roeibootje machtig interessant en mooi en blijft er met zijn buik tegen aan schuren en probeert er de liefde mee te bedrijven… een geile huisdolfijn dus…. Zodra Marijn in volle vaart weg roeit, zwemt de dolfijn er direct achteraan en geeft het bootje een duw van onderaf. We vermaken ons er een tijdje mee. De dolfijn blijft de hele dag en avond tussen Luna en Taranis in zwemmen. Schuurt langs de ankerketting, het bij bootje of de romp en maakt daarmee verrassend veel lawaai. Ook een gevangen vis komt hij trost laten zien, zwemt er een tijdje mee rond voordat hij hem onderwater oppeuzelt. De locals op het strand kunnen ook meegenieten, het dier komt zo dicht bij het strand, dat mensen wadend door het water zeer dichtbij kunnen komen. Op de kant staat een bordje ‘laat de dolfijn met rust en negeer hem’, het is geen natuurlijk gedrag en eigenlijk ook erg treurig omdat het dier solo zwemt en geen groep heeft waar hij bij hoort en dus contact met mensen zoekt. Maar het is bijna onmogelijk om hem te negeren zoveel ‘aandacht’ trekt hij.

We struinen over het strand, waar een zoetwater bron omhoog komt en oneindig diep lijkt te zijn als je je hand erin steekt. Warme onze voeten in een warm badje, het zee water is er fris en vinden het tijd voor pannenkoeken. Ook gaan we weer op avontuur met de vouwfietsjes opzoek naar een supermarkt in een dorp verderop (fan van de Mercadona), twee volle duffel tassen om de voorraad aan te vullen. We komen de grootste Chinese winkel tot nu toe tegen waar we een tijdje door heen dwalen en wat nuttige dingetjes kunnen inslaan voor Luna (antislip matje, ducttape, …).

Terwijl Ys overdag nog wat werkt, probeert Brechtje de polarsteps bij te houden. ’s Avonds hebben we een aantal gezellig borrels met Marijn en sv Kire, een Duits stel, die ook bij ons voor anker is komen liggen. Er komt een windshift aan waarbij de wind voor een dag zachtjes uit het zuiden komt. We zijn er niet zeker van dat er dan genoeg water onder de kiel blijft staan als we om het anker heen zwaaien, dicht naar de kant. Met de bijboot proberen we het uit. We trekken Luna zachtjes naar de andere kant van het anker. Er blijf zo’n 20cm onder de kiel, het is leuk om even uit te proberen en we kunnen de kiel en her roer goed zien in dit ondiepe heldere water, maarrr het is te ondiep om relaxt te kunnen liggen. We verleggen het anker dus een een paar meter naar wat dieper water.