Spain September 7, 2024 19

Omdat Brechtjes neef Tim gaat trouwen, vliegen we half september een weekje naar Nederland.
Een klein uurtje varen vanaf Muros hebben we een haven gevonden waar we Luna veilig kunnen achterlaten. We varen vanaf Muros verder de Ria in naar Portosín. Onderweg kruisen we een hele groep dolfijnen, die jagend achter een prooi aan lijken te gaan. Ook hier volgen we de 20m dieptelijn, om eventueel verdwaalde orca’s geen kans te geven. We worden warm verwelkomd door de dames van het havenkantoor. En krijgen een mooi plekje in de haven.
Vanaf hier gaat een rechtstreekse bus naar Santiago de Compostella. We zoeken uit waar de bus gaat en nemen de bus de volgende dag direct naar de stad. Dan weten we gelijk de route hoe we dinsdag bij het vliegveld moeten komen. Santiago is de hoofdstad van de provincie en het eindpunt van de bedevaartstocht van de Camino. Afgelopen weken hebben we al rijen en rijen backpackers zien lopen en hoe dichter we bij de stad komen, hoe meer mensen we nu ook weer met een backpack op zien wandelen.
Het is een mooie stad, met smalle straatjes die kriskras door elkaar lopen. Oude gebouwen, gevuld met vele kleine raampjes, net zoals in La Coruña. We zoeken eerst de markthallen op. De marktkraampjes in de eerste hal zijn gevuld met groente en fruit. De tweede hal met vis en de derde met vlees. Op een bordje bij een restaurant staat: voor 7€ bereiden we uw vers gekochte producten (vis/schelpdieren/vlees). Waarschijnlijk bedacht voor de vele backpackers die niet de mogelijkheid hebben de prachtige producten mee te nemen en ergens te bereiden. Slim!
Wij zoeken eerst een plekje voor een kop koffie en een tostada met avocado en ham. Jum! Op het plein voor de kathedraal is veel reuring. Mensen staan verkleed klaar voor een optocht. De muziek staat keihard, met onze vingers in de oren wandelen we even langs de kleurrijke optocht. De ingang van de Kathedraal blijkt om de hoek, met een gigantische rij tot aan de andere kant van het plein. We kijken elkaar aan, willen we zo lang in de rij staan om binnen te kijken? Nou… nee. Dus besluiten we om de kathedraal heen te lopen en vinden een mooi bankje vanaf waar we alle verschillende stijlen van de kathedraal kunnen bekijken. Als we later weer langs de rij wandelen, blijkt deze vrijwel geheel opgelost, 5 minuten later kunnen we de binnenkant bewonderen. De rij voor de crypte is wel nog steeds heel lang, dus die bewonderen we vanuit de kathedraal. Hij is niet te missen met de vele kilo’s bladgoud op de pilaren en beelden, het staat in contrast met de rest van de kathedraal, die vrij sober is.
Einde middag zijn we wel uitgewandeld door de vele straatjes, en moe van de drukte van toeristen. We vinden een eetcafe waar alleen maar locals lijken te zitten. Daarna pakken we de bus terug naar de boot. We rijden langs kleine dorpjes verspreid tegen de groene heuvels, uitgestrekte velden met mais worden afgewisseld met bossen, en bloeiende berm. Santiago, een stad om ooit een keer geweest te zijn, maar het viel ons stiekem een beetje tegen. We zijn blij als we weer aan boord van Luna stappen.