De oude stad is erg charmant door de vele smalle straatjes, oude kerken, standbeelden, gevulde terassen en vooral de rijkgevulde voorgevels voorzien van vele ramen. Dit laatste heeft de stad de naam de kristalstad gegeven. We hebben het er naar ons zin. De mensen zijn vriendelijk en er is veel te beleven. Het geeft ons ruimte bij te tanken.

We vliegen een tijdje terug naar Nederland, waar we naast een trouwfeest, vele bezoeken aan vrienden en familie ook nog wat upgrades (laten) maken voor Luna.

Terug in La Coruña heeft de motor onderhoud aan de injectoren nodig. Dit nog in nasleep van de motorproblemen vorig jaar. We vinden een vriendelijke monteur die ons hierbij helpt de injectoren eruit te krijgen en laat deze schoonmaken/repareren. In afwachting daarvan besluiten we direct wat andere klusjes aan de boot te doen. Hierover in het volgende stukje meer.

We hangen de toerist uit en fietsen de stad door om voor de tweede keer de Torres de Hercules te bekijken. Nu willen we binnenkijken, de eerste keer hebben we er alleen erom heen gewandeld. Dit is de oudste Romeinse vuurtoren ter wereld die nog steeds in gebruik is als vuurtoren, vanaf bovenaf heb je een prachtig uitzicht over zee en land. Verderop in de stad stuiten we per ongeluk op het wetenschapsmuseum, hier vinden we een fototentoonstelling van het noorderlicht. Het duurt even voordat we ontdekken dat de foto’s genomen zijn op de dag dat wij ook het noorderlicht hebben gezien tijdens de kanaal oversteek, dat maakt de tentoonstelling extra bijzonder voor ons!

We krijgen bezoek van Brechtjes oud-collega Els en haar man Michiel nadat zij op de fiets naar Santiago de Compostella zijn gefietst! We hebben een reuze gezellige avond met Spaanse wijn en tapas. Op andere avonden hebben we gezellige borrels met andere zeilers die aan dezelfde steiger liggen met grotere en kleinere zeildromen. Waaronder onze lieve buren Joost en Monique die met hun boot Ladigue een dag na ons in La Coruña aan kwamen en net als wij een tijd in La Coruña liggen.

Het contact met andere nationaliteiten is wisselend. Meestal zijn Britten spraakzaam en hebben zin in een borrel (Laura and Stu van Sv Delfino, Dave, Dan – Sv Bluefin *sv=sailing vessel) maar bij de Fransen en Scandinaviers blijft het meestal bij een ‘Bonjour/Hola.’ Meerdere avonden en kuipborrels worden volgekletst, vraagstukken besproken, bezienswaardigheden uitgewisseld. Er is bijna elke avond live-muziek ergens in de stad. Van de Atlantic gay pride en Coruña Sounds. De ene avond is de muziek leuker dan de andere, maar het geeft elke dag reuring en vrolijkheid in de stad.