Golf van Biskaje
Donderdag 6 juni ’24 – Concarneau – Frankrijk
Na ontbijt maken we Luna vaarklaar en gooien we de trossenlos. De eerste paar uur is het vrijwel windstil. We doen nog wat laatste regeldingen nu we nog bereik en internet hebben. Appen nog even met het thuisfront en bellen met de makelaar ivm zoektocht nieuwe huurders voor ons huis. Brechtje bereid, nu de zee en wind nog rustig is, avondeten voor en nadat we tussen de eilandjes voor Concarneau door gemotord hebben komt er een heerlijke noordwesten wind op en scheuren we met 7.9 knopen recht op a Coruña af. ⛵🌬️
Vrijdag 7 juni ‘24 – Golf van Biskaje
Gedurende de eerste nacht draait de wind en zetten Abel en Brechtje de genua op de spieboom. We blijven met een knoop of 7 scheuren, maar door toenemende wind en kruizende golven ligt Luna niet meer rustig. We zetten ’s ochtends het eerste rif in het grootzeil en halen de spieboom weg omdat het te veel klapt en rolt, waardoor de genua niet meer vol valt. We hebben wel eens eerder bedacht dat deze grote genua niet fijn is om mee te zeilen en dat ontdekken we nu weer, de genua krijgt de bijnaam ‘de Hufter’. We worden op verschillende momenten van de dag begroet door diverse dolfijnen, die dan wat langer dan wat korter rondom de boot opduiken en meezwemmen. 🐬🌊 ’s Avonds hebben we lasagne, makkelijk in de oven, tot dat op het laatste moment Luna een schuiver maakt en de lasagne door de oven vliegt. Gelukkig smaakte deze er niet minder om, maar mocht Ys wel op rollende golven de aangekoekte kaas van de wanden schrapen. Als troost hadden we een kaasplankje met franse kaasje, toch luxe zo midden op zee. 🧀🥖 De 2e avond (vrijdag op zaterdag) komt er meer wind bij, deze wind was eigenlijk pas zaterdag verwacht. We zetten 23u s avonds 2e rif in het grootzeil en eerste rif in het bezaan, de rolgenua voor de helft in gedraaid. ’s Nachts halen we het grootzeil en genua weg. We zetten de kotterfok en reven de bezaan met 2e rif. We slapen in de hondekooi en op de bank in een slingerzeiltje. Gelukkig hebben we alle drie geen last van zeeziekte, alleen zo nu en dan wat katterig. Ys vind een pijlinktvis die met een golf op het dek is gespoeld, het dier kijkt hem met zulke grote ogen aan, dat Ys hem snel met een spatel weer in zee gooi. Abel teleurgesteld ‘die zijn hartstikke lekker’ 😂 Er wordt hier en daar klein leergeld betaald: Bind niet het derde rif in met de steekbout van het eerste rif, dan kan je het 3e rif niet meer zetten wanneer nodig. En vergeet het haakje van de bestekla niet dicht te doen, alle messen en vorken door de kajuit geeft zo’n zooi, lawaai en de la is kapot van de val (met ducttape blijft deze voor nu wel even bij elkaar).
Zaterdag 8 juni ’s ochtends zet Ys het 3e rif in het grootzeil en hijst deze samen met Abel. We varen met de kotterfok, het 3e rif in het grootzeil en één in de bezaan verder richting a Coruña. Voor de wind varen blijkt niet relaxt met de kruizende zeegang. We hebben zo’n 1.5 m golven, die van alle kanten lijken te komen. We besluiten af te kruizen en zien andere zeilschepen hetzelfde doen. Het thuisfront ziet op de marinetraffic niet het nette zigzag lijntje wat wij zien, dus vragen zich (horen we later) af of het wel goed gaat. Ja dus, het afkruizen geeft een hoop rust in het schip. We hebben opnieuw dolfijnen langs de boeg, verder geen walvissen gezien, ondanks dat het gebied waar we nu in varen wel walvisgebied is. We eten quiche met koolsla en als toetje de laatste stukjes Franse kaas.
In nacht zaterdag op zondag lopen we tegen half twee we a Coruña binnen langs de lichten lijn, we zijn in 65h de golf van Biskaje is overgestoken en komen een paar uur eerder aan dan verwacht in Spanje. ✨🌙💪
Zondag 9 juni – La Coruna – Spanje
Ondanks dat we midden in de nacht aankomen, is de havenmeester van de jachthaven aanwezig en wijst ons met een zaklamp de steiger waar we mogen liggen. Ys parkeert Luna keurig achteruit in de box. We krijgen de code en de sleutel van het hek en hij wenst ons een goede nacht. We vieren de aankomst met een klein biertje en duiken ons bedje in. We slapen een gat in de dag.
Na een laat ontbijt maken we schoon schip. Brechtje gaat binnen aan de slag met puinruimen en schoonmaken. Ys en Abel maken het buiten aan kant. Trekken de riffen uit de zeilen en doeken de zeilen opnieuw op, spoelen het zout van dek en het zout van de zeilpakken. We blijken niet de enige Nederlanders op de steiger te zijn en hebben leuk contact met mensen die een praatje komen maken. Een Nederlands stel is al 7 jaar onderweg en wachten nu op een weergaatje terug naar huis.
We lopen de stad in en eten ons eerste tapas. In de laatste kroeg komen we het nederlandse stel tegen aan de bar. We praten de rest van de avond vol over reizen met een schip, verzekeringen, dingen die kapot gaan en hoe je dan weer handig wordt op onmogelijk plekken de boel te fixen en de zeilgemeenschap als een grote campingfamilie. Blij om op reis te zijn!